Godinnen van eigen bodem

Graan Graanpopje Foto Ineke Bergman De godin Ker is mij bekend van de Godinnentempel in Glastonbury, Engeland en van De Nederlandse Godinnentempel Hillegom , waar ze als graangodin in het zuidwesten van het jaarwiel staat. Met het Keltische graanoogstfeest Lammas wordt Ker geëerd. Om haar te bedanken voor het graan worden er broodjes gebakken in de vorm van een godin, die men later tijdens een ritueel samen opeet. Ook worden er popjes gemaakt van graanhalmen, die met rode linten worden versierd. In Engeland bezoekt men in die tijd de graancirkels om het mysterie van Ker te ervaren, waarbij men er vanuit gaat dat zo’n beleving het hart opent en de geest (het spirituele) verruimt. Graancirkel in de vorm van een triskelion uit Wikipedia Kathy Jones schrijft in haar boek The Ancient British Goddess  dat de namen  Ker  of Cer, Kar of Car  de vroegste namen waren voor De Grote Moeder, Moeder Aarde, of De Graangodin. De woorden Ker of Cer, Kar of Car  voor  Graan...

Witte Wieven artist Maggie Gunzel   De meesten van ons kennen het begrip Witte Wieven wel en denken dan aan de zwevende nevels of flarden mist die je ziet dansen boven het land in de buurt van berkenbomen, bij veenmoerassen, of op de heide. De volksverhalen uit het noorden en oosten van ons land die over deze dames gaan, worden meestal als sprookjes afgedaan en de Kerk bestempelde deze vrouwen als heksen, geesten of spoken. Maar toch was er ooit een tijd waarin de Witte Wieven als godinnen werden vereerd en vormen die volksverhalen nog steeds een bron van kennis, omdat ze zijn gebaseerd op de mythen over wijze vrouwen en heidense godinnen uit het verre verleden.   Vruchtbaarheidsgodinnen In het Stiertijdperk aan het begin van de landbouwcultuur (omstreeks 4000 – 2000 voor Chr.) stond de vruchtbaarheid van vrouwen en de natuur centraal. De Grote Moeder of Moeder Aarde werd er vereerd in de vorm van godinnen en de natuur. Dat gebeurde ook in ons land waar niet alleen de W...