Godinnen van eigen bodem

Witte Wieven artist Maggie Gunzel   De meesten van ons kennen het begrip Witte Wieven wel en denken dan aan de zwevende nevels of flarden mist die je ziet dansen boven het land in de buurt van berkenbomen, bij veenmoerassen, of op de heide. De volksverhalen uit het noorden en oosten van ons land die over deze dames gaan, worden meestal als sprookjes afgedaan en de Kerk bestempelde deze vrouwen als heksen, geesten of spoken. Maar toch was er ooit een tijd waarin de Witte Wieven als godinnen werden vereerd en vormen die volksverhalen nog steeds een bron van kennis, omdat ze zijn gebaseerd op de mythen over wijze vrouwen en heidense godinnen uit het verre verleden.   Vruchtbaarheidsgodinnen In het Stiertijdperk aan het begin van de landbouwcultuur (omstreeks 4000 – 2000 voor Chr.) stond de vruchtbaarheid van vrouwen en de natuur centraal. De Grote Moeder of Moeder Aarde werd er vereerd in de vorm van godinnen en de natuur. Dat gebeurde ook in ons land waar niet alleen de W...

    Het gebied van de Tankenberg heeft een mystieke energie: een andere dimensie, de ongeziene wereld is hier duidelijk voelbaar. Je waant je in een tempel gevormd door de natuur, waar feeën, kabouters en andere natuurwezens bij bronnen vertoeven en waar lichtverschijnselen worden waargenomen.   De Tankenberg  De 85 meter hoge Tankenberg – het hoogste punt van Overijssel – ligt in Twente tussen Oldenzaal en De Lutte. De berg is gevormd door de Oldenzaalse stuwwal uit de voorlaatste ijstijd – zo’n 200.000 tot 130.000 jaar geleden. Op het hoogste punt van de berg is in 1844 een koepeltje geplaatst ter nagedachtenis aan de tempel van de Germaanse vruchtbaarheidsgodin Tanfana. Het gebied wordt omringd door het landgoed Egheria waar gewandeld en gefietst kan worden.  Tanfana De inheemse naam van Tanfana is mogelijk  Tan geweest, denk aan het kinderversje 'Anneke, Tan neke, Toverheks'. De Romeinen hebben haar naam gelatiniseerd tot Tan(f) ana. De toev...

  'Godinnen van eigen bodem' in de kerk van Anloo  Op zoek naar de godin AnnA Waar ooit de tempel van AnnA heeft gestaan, bevindt zich nu een kerk waarin nog verwijzingen naar deze godin zijn te vinden. Ik kan niet wachten om dit zelf te gaan zien. Op een zonnige herfstdag eind oktober rijd ik naar de St. Magnuskerkin Anloo, Drenthe. Ik heb een afspraak met archeoloog Jan Evert Musch, kenner bij uitstek van de heidense symboliek. Jan Evert vertelde me jaren geleden al, als docent bij één van de opleidingen die ik heb gedaan, dat de naam van deze Drentse godin op de binnenmuren van de kerk staat. Gelukkig heb ik hem nu naast me om tekst en uitleg te geven, want haar naam is geschreven in ‘moedertaal’. Musch is beeldend kunstenaar, paleo-antropoloog, archeoloog en hunebedkenner. Hij woont op vier kilometer afstand van Anloo en kent alle sagen en volksverhalen uit de streek. Tijdens onze afspraak in de kerk vertelt hij nog over een lokale regengod...