Godinnen van eigen bodem

  Flora, art Baraka Robin Berger Flora is van oorsprong een Sabijnse vruchtbaarheidsgodin; ze werd al vereerd vóór de stichting van de stad Rome op 21 april 753 v Chr. door de tweeling Romulus en Remus. Deze datum moeten we niet letterlijk nemen, pas vanaf 509 v. Chr. was Rome officieel een onafhankelijke staat. De Sabijnen (Sabini in het Latijn), een Midden-Italische volksstam die ten noordoosten van Rome woonden, hebben Flora bij de Romeinen geïntroduceerd. Haar naam is afgeleid van de Latijnse woorden florens en flos , het eerste woord betekent bloeiend, bekoorlijk en ‘in aanzien’, het laatste woord staat voor bloem. Flora is de godin van het plantenrijk, vruchtbaarheid, oogst, groei en bloei, vernieuwing, de lente en seksualiteit. Prostituees noemen Flora hun beschermvrouwe. Flora en Chloris Zephyrus en Flora door William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) uit Wikipedia Een kenmerk van Romeinse mythen is dat ze vaak met de Griekse zijn verweven. Zo is de nimf Chloris de Grie...

Witte Wieven artist Maggie Gunzel   De meesten van ons kennen het begrip Witte Wieven wel en denken dan aan de zwevende nevels of flarden mist die je ziet dansen boven het land in de buurt van berkenbomen, bij veenmoerassen, of op de heide. De volksverhalen uit het noorden en oosten van ons land die over deze dames gaan, worden meestal als sprookjes afgedaan en de Kerk bestempelde deze vrouwen als heksen, geesten of spoken. Maar toch was er ooit een tijd waarin de Witte Wieven als godinnen werden vereerd en vormen die volksverhalen nog steeds een bron van kennis, omdat ze zijn gebaseerd op de mythen over wijze vrouwen en heidense godinnen uit het verre verleden.   Vruchtbaarheidsgodinnen In het Stiertijdperk aan het begin van de landbouwcultuur (omstreeks 4000 – 2000 voor Chr.) stond de vruchtbaarheid van vrouwen en de natuur centraal. De Grote Moeder of Moeder Aarde werd er vereerd in de vorm van godinnen en de natuur. Dat gebeurde ook in ons land waar niet alleen de W...